تبلیغات

.

.

.

.

.

 











< اهورامزدا - سرود رهایی - هیلا صدیقی
هیلا صدیقی |

میزی که خالی مانده از تو   هیلا صدیقی

شب آینه ها
شبانگاهست و با دستان بسته            همه ، پلهای پشت سر شكسته
سرم رامی كشم تا چوبه دار                     یكی در سوگ آیینه نشسته
شبانگاهی كه سربازان درگاه                به جرم یك خودی كشتن خودآگاه
مرا با دست بسته می كشیدند                     برای حاظران تا پای جاگاه
گناهان مرا از سر نوشتند                  گلی ازمن به دست خود سرشتند
به من حتی ندادند سهمی از من                برای خود درو كردند و كشتند
یكی كه شكل من بود از در آمد                   نه از در ، شایدم از من برآمد
فقط از لابه لای برگه هایش                     مصیبت های نسل من در آمد
یكی دیگر شكایت از دلم كرد                     شكایت از هزاران مشكلم كرد
نه از دیروز وامروز ونه ازما                                حكایت از خیال باطلم كرد
همه دیدند و گفتند و شنیدند                    در آخر هم به رأی خود رسیدند
به جرم قتل یك كودك ، خودآگاه                        برایم حكم اعدامی بریدند
من و آیینه ها در ماتم شب                         همه، جانها گذشته از سر لب
زبان وا كردم و از درد گفتم                     ازآن جانها كه می سوزاند این تب
گنه كردم گناه بی گناهی                              گناه ساختن روی تباهی
مرا جنگ فلك از پا درآورد                            فلك دریا و من هم مثل ماهی
نه امشب،حبس من پیوسته بوده                    تمام عمر دستم بسته بوده
نبوده راهی هرگز تا به مقصد                    اگر هم بوده مركب خسته بوده
دل سرخم سر سبزم فنا كرد                     سرم از تن حسابش را جدا كرد
نباشد پای چوبه زیر آب است                    سری كه هی دو دوتا چهار تا كرد
همان ها كه مرا سرباز كردند                           سر از درمان زخمم باز كردند
هرآن زخمی كه مانده گشت طومار             همان ها وقت غم سر، باز كردند
اگر مرده درونم روح كودك                           فراوان ست از این مقتول كوچك
میان سینه های مردم شهر                            مزارانی ست قد یك عروسك
همه،آیینه ها در هم شكستنتد                       نخ ناگفته ها از هم گسستند
نگفتم آنچه كه باید بگویم                           به دستم باز هم زنجیر بستند ...
شبانگاهست و با دستان بسته                   همه، پلهای پشت سر شكسته
سرم را می كشم تا چوبه دار                      یكی در سوگ آیینه نشسته
هیلا صدیقی

نوشته شده توسط فرید.... غربت من تنها سایبانی کوچک بر گرده راهی متروک ....... در یکشنبه 22 آذر 1388
نوشته های پیشین
+ پیی بلین+ خاک پاک کردستان من + بذر محبت بین هم بپاشید+ آهنگ گروه کامکار و آهنگ سهراب اسدی + سیزده بدر-سیزده نحس نیست!+ ششم فروردین زادروز زرتشت فرخنده باد+ نوروز ۲۷۱۰+ دهان دختر زیبا تهی ز دندان است+ ســـوار خواهـــد آمد+ چه‌ نسلی بودیم ما! + سرود ملی و پرچم کوردها + «لالایی»+ مبارزه جوانان کورد با زره پوشها ترکیه + معشوق من+ دانلود ۳ فیلم زیبا و پر معنای بهمن قبادی+ سرو ابرکوه یزد+ آلبوم جدید و زیبای شكیلا با نام مژده ی آزادی+ کردانه + ..+ آهنگ کردی وصال باصدای شهرام ناظری+ هیلا صدیقی+ شب یلدا + در سرزمین آیاریی من + روزه زرتشتیان+ کانی ئاسمان+ عدنان کریم و به‌هجه‌ت یه‌حیا + پراکندگی کردها+ تظاهرات وسیع در شهر های کردستان علیه اعدام فتاحیان+ بیایید به خشت خشت ِ اثارگذشتگان احترام بگذاریم + کعبه زرتشت ?

صفحات: