تبلیغات

.

.

.

.

.

 











< اهورامزدا - سرود رهایی - آریا زمین
آریا زمین |

در این خاك زر خیز آریا زمین         نبودند جز مردمی پاك دین
همه دینشان مردی و داد بود           وزان كشور ازاد و اباد بود
نگفتند حرفی كه ناید به كار          نكشتند تخمی كه ناید به بار
چو مهر و وفا بود كیششان             گنه بود ازار كس پیششان
همه بنده پاك یزدان پاك               همه دل پر از مهر این اب و خاك
پدر در پدر اریایی نژاد           ز پشت فریدون نیكو نهاد
بزرگی به مردی و فرهنگ بود           گدایی در این بوم و بر ننگ بود
كجا رفت ان دانش و هوش ما         كه شد مهر میهن فراموش ما
كه انداخت اتش در این بوستان        كز ان سوخت جان و دل دوستان
چه كردیم كین گونه گشتیم خوار          خرد را فكندیم زین سان ز كار
نبود این چنین گشور و دین ما          كجا رفت ایین دیرین ما
به یزدان كه این كشور اباد بود         همه جای مردان ازاد بود
در این كشور ازادگی ارز داشت         كشاورز خود خانه و مرز داشت
گرانمایه بود انكه بودی دبیر         گرامی بد انكس كه بودی دلیر

نه دشمن در این بوم و بر لانه داشت         نه بیگانه جایی در این خانه داشت
اگر مایه زندگی بندگیست            دو صد بار مردن به از زندگیست

بیا تا بكوشیم و جنگ اوریم             برون سر از این بار ننگ اوریم
به یزدان كه هرگز جهان افرین             نه با بنده مهر ورزد نه كین
ز نیك و بدت هر چه اید به سر            ز خود بین و ز كرده خود شمر
از ان روز دشمن به ما چیره گشت            كه مارا روان و خرد تیره گشت
از ان روز این خانه ویرانه شد            كه نان اورش مرد بیگانه شد
چو ناكس به ده كدخدایی كند          كشاورز باید گدایی كند
چو دانش پژوهنده بیند زیان                كه بندد به دانش پژوهی میان
به یزدان كه ما گر خرد داشتیم           كجا این سرانجام بد داشتیم
بسوزد در اتش گرت جان و تن             به از بندگی كردن و زیستن
اگر مایه زندگی بندگیست               دو صد بار مردن به از زندگیست
بیا تا بكوشیم و جنگ اوریم             برون سر از این بار ننگ اوریم
شود مردمی كیش و ایین ما               نگیرد خرد خرده بر دین ما
بیاریم ان اب رفته به جوی                 مگر زان بیابیم باز ابروی
ز فردوسی ام امد این گفته یاد                كه داد سخن را چو او كس نداد
چو ایران آریا نباشد تن من مباد            بدین بوم و بر زنده یك تن مباد
سرشت من از میهن بود              من از میهن و میهن از من بود


نوشته شده توسط فرید.... غربت من تنها سایبانی کوچک بر گرده راهی متروک ....... در یکشنبه 22 شهریور 1388
نوشته های پیشین
+ پیی بلین+ خاک پاک کردستان من + بذر محبت بین هم بپاشید+ آهنگ گروه کامکار و آهنگ سهراب اسدی + سیزده بدر-سیزده نحس نیست!+ ششم فروردین زادروز زرتشت فرخنده باد+ نوروز ۲۷۱۰+ دهان دختر زیبا تهی ز دندان است+ ســـوار خواهـــد آمد+ چه‌ نسلی بودیم ما! + سرود ملی و پرچم کوردها + «لالایی»+ مبارزه جوانان کورد با زره پوشها ترکیه + معشوق من+ دانلود ۳ فیلم زیبا و پر معنای بهمن قبادی+ سرو ابرکوه یزد+ آلبوم جدید و زیبای شكیلا با نام مژده ی آزادی+ کردانه + ..+ آهنگ کردی وصال باصدای شهرام ناظری+ هیلا صدیقی+ شب یلدا + در سرزمین آیاریی من + روزه زرتشتیان+ کانی ئاسمان+ عدنان کریم و به‌هجه‌ت یه‌حیا + پراکندگی کردها+ تظاهرات وسیع در شهر های کردستان علیه اعدام فتاحیان+ بیایید به خشت خشت ِ اثارگذشتگان احترام بگذاریم + کعبه زرتشت ?

صفحات: